Alma Feliz

‘Pats’, zei mijn enkel 3 weken geleden. Ik knalde er finaal doorheen toen ik met een voetbalwedstrijd meedeed. Ik zwikte niet alleen naar rechts maar ook naar links. Het klonk alsof iemand naast mij stond met een paar takken en deze allemaal tegelijk doorbrak. Toen kwam de pijn.

Het was net de eerste dag dat we gesloten waren na de 10 weken zomer van de Dalenshof. Ik had van alles in mijn hoofd wat ik die week nog wilde doen voordat ik een weekje op vakantie zou gaan maar daar stak mijn lichaam een stokje voor. Alsof er werd gezegd: ‘Jij wil niet in rust gaan? Dan maar noodgedwongen.’ Mijn enkel was zo dik en pijnlijk dat ik bijna niet kon lopen. Roy heeft mij zijn krukken gebracht en de volgende dag heb ik gelijk de fysio gebeld. Dan luidt het advies: ‘Ga maar lekker met die voet omhoog zitten en doe zo weinig mogelijk.’

Oké, dat is balen want ik wilde eigenlijk nog wat opruimen, grote schoonmaak houden, gras inzaaien en al die andere leuke klusjes doen die op je takenlijstje liggen. Maar dat ging niet. Zoals ik dan tegenwoordig in elkaar zit ga ik gelijk googelen. ‘Spirituele reden enkel verzwikken’. Op jenatuur.nl kwam ik het volgende tegen: “Op een geestelijk en spiritueel niveau kan het zijn dat je door je enkel gaat omdat de energie in je aarding stagneert door opgeslagen pijn en oude overtuigingen. Met het verzwikken van je enkel kun je fysiek ontladen waardoor de energie weer vrijer kan stromen. Daarnaast nodigt de situatie je uit letterlijk en figuurlijk even stil te staan bij jezelf (en wellicht bij je overtuigingen).” Dat laatste had ik zelf ook al bedacht maar de eerste twee zinnen heb ik een paar keer gelezen, zittend op de bank, een kussen onder mijn voet, onder een dekentje.

Fysiek ontladen van gestagneerde energie waardoor je weer gaat ontladen en energie vrijer mag gaan stromen… Dat past best goed bij de twee familie opstellingen die ik deze zomer heb gedaan. Ik ben eerst gestart met het aankijken van de vrouwenlijn. Hierin wist en voelde ik dat er een hoop mocht gaan gebeuren en dit is een enorm proces geweest. Precies een maand later ben ik naar de mannenlijn gaan kijken omdat dit ook een grote rol speelde in een steeds maar weer terugkerend patroon. ‘Waarom trek ik alleen maar mannen aan die onbeschikbaar zijn?’ Over beide opstellingen zal ik nog eens gaan schrijven.

Toen ik mijn site opende om weer een verhaal te gaan typen omdat ik het gevoel had dat het weer tijd was zag ik dat het een half jaar geleden is dat ik mijn laatste blog heb geschreven. ‘Ik schrijf niet meer’, zei ik laatst ook nog tegen mijn coach. ‘Ik denk dat het komt omdat ik steeds dieper in mijzelf ga en steeds meer lagen aan het afpellen ben met gebruik van methodes die mensen misschien niet zullen begrijpen. Hoe ga ik hier over schrijven?’ “Schrijf maar gewoon”, zei ze. “Het is zonde om er niets meer mee te doen. Wie het wil lezen die leest het en bij wie het niet past die leest het niet. Maar blijf schrijven en je zult ook nieuwe mensen gaan aantrekken bij wie het wel past.” Ze heeft gelijk. Ik merkte dat ik het spannend vind omdat het ook steeds spiritueler wordt.

Kijk alleen al naar het woord spiritueel. Er wordt nog veel om gelachen en ik merk dat er soms bij mijzelf ook nog wel een lading op zit. Dan komt er vervolgens een persoon op TV in B&B vol liefde die het woord verkeerd uitspreekt (spiruwaliteit) en dan is het helemaal om te gieren. “Want hoe kan je spiritueel zijn als je het woord niet eens kunt uitspreken?” hoor je dan. Vervolgens laat de show fragmenten zien waar dingen niet helemaal goed gaan en dan komen er helemaal allemaal oordelen bij kijken. Wat een raar mens, wat zweverig, zie je nou wel dat het niks is. Ik heb besloten het naast mij neer te leggen en vanaf nu gewoon te gaan schrijven naar mijn behoefte. En inderdaad, wie het wil lezen leest het, wie het niet wil lezen die klikt weer gewoon weg. No hard feelings. 

De komende tijd staat in het teken van herstel. Elke week een afspraak bij de fysio om weer zo snel mogelijk fit te zijn. Ik heb nu ook het gevoel dat ik echt even wil detoxen, daarom wil ik de komende tijd even geen alcohol drinken. Alle rotzooi eruit en alles weer opschonen. Ik heb deze week weer een fantastische retreat mogen verzorgen met Danielle en nu staat de herfstvakantie weer voor de deur. Zodra we sluiten ga ik weer met de auto naar Spanje. Dit keer naar Girona, om een korte opleiding te doen tot ademhalingscoach. En dat is dan toevallig bij ‘die Debbie van B&B vol liefde’. Zelf heb ik het programma niet gezien maar iedereen wordt helemaal lyrisch als ik zeg dat ik daar heen ga. Voor nu is het idee om na de opleiding met de auto naar Barcelona te rijden en hier de boot te pakken om over te varen naar Ibiza. Mijn laptop en schrijfspullen mee en hier eens even volledig te tijd voor mijzelf te nemen en te kijken wat ik nu verder wil met mijn eigen praktijk. De naam ‘Alma Feliz’ is inmiddels de wereld in. Social media is aangemaakt en de eerste stappen worden weer gezet. Ik wil weer meer gaan bloggen en tijdens mijn reisje ook de social media van Alma Feliz up to date houden. Wie weet wat voor een moois er allemaal verder nog uit gaat komen. De tijd zal het leren.

When the sharpest words wanna cut me down
I’m gonna send a flood, gonna drown ‘em out
I am brave, I am bruised
I am who I’m meant to be, this is me
Look out ‘cause here I come
And I’m marching on to the beat I drum
I’m not scared to be seen
I make no apologies, this is me

This is me- Keala Settle