Alma Feliz

Ik liep al een aantal weken met het gevoel dat het tijd werd voor mijn lichaam om los te laten en ruimte te maken maar ergens voelde ik weerstand. Deze weerstand weerhield mij er van om er iets mee te gaan doen tot ik een paar keer tijdens een yoga sessie het gevoel binnenkreeg om een collega ademcoach te bellen en met haar een ademsessie in te plannen. Ik heb met haar de opleiding tot ademcoach gedaan. Daar zijn we samen ook een aantal keer het diepe ingegaan en hebben we met elkaar wat eigen processen aan mogen kijken. Daarnaast was er ook een goede klik met haar wat ook belangrijk is wanneer je samen met iemand gaat werken aan jouw stukken. 

Eenmaal onderweg naar de afspraak voelde het goed en voelde ik mij sereen. Ik vond het wel een beetje spannend wat er in deze sessie zou gaan gebeuren maar ik liet het op mij af komen. In het voorgesprek (waar willen we vandaag aan werken?) zei ik dat het voelde alsof ik iets mocht los gaan laten. Het enige wat steeds naar voren kwam bij mij was ‘loslaten’. Tijdens het gesprek diepten we hem iets uit naar ‘controle loslaten’ maar zeiden we ook dat we vooral gingen laten ontstaan wat zich aan mocht dienen. 

Ik ging liggen, de muziek startte en ik begon te ademen in de verbonden adem. Al snel begonnen mijn oren te suizen en begonnen mijn armen en benen te tintelen. Door middel van de verbonden adem merkte ik dat er al van alles begon te stromen. Tijdens de sessie werd het tijd om expressie te geven, dat wil zeggen dat je met je armen en benen gaat bewegen en dat je er geluid bij gaat maken. Ik zette mijn keel open waar een “AAAAAAAAA” uit kwam en begon met mijn benen en armen te slaan. Een golf van emotie kwam naar boven, wat voelde dit fijn. In een opstelling waar ik afgelopen maandag representant stond werd op een bepaald moment door iemand die representant stond voor een kleine meisje ook heel hard gegild en deze gil kwam kei hard bij mij binnen. Nu voelde ik dat ik hem zelf los mocht laten. Er gleed een traan langs mijn wangen naar beneden. Verder in de verbonden adem voel ik weer van alles stromen en we geven nog een keer expressie. Voor mijn gevoel schreeuw ik nu nog harder, ‘gooi alles er maar uit!” ‘Laat het maar gaan en laat los wat je niet meer nodig hebt’. Ik voel mij aangemoedigd door mijn coach aan de zijkant. Tijdens de sessie voelt ze precies waar ze mij mag aanraken en waar ik een extra handje nodig heb. Vooral mijn buik is het gebied waar mijn verhaal zich afspeelt en hier zijn we samen hard aan het werk. Zij met haar handen en ik door erheen te ademen. Het oude loslaten en ruimte maken voor jezelf, voor wie jij echt helemaal bent. Bij de integratie fase gaat de muziek over in het nummer ‘Alles in mij, doet er toe’. Ze zingt de zin: “Ik vrees voor mijn kracht, als ik hem echt laat begaan, kan de wereld mij dan nog wel aan?” Deze resoneert en komt binnen, zo voelt het voor mij vaak ook. Ik blijf doorademen en voel op een gegeven moment de hele linkerkant van mijn lichaam stromen. Alsof de rechterkant even uit mag en links even helemaal aan. De linkerkant staat voor je vrouwelijkheid en voor je gevoel. Ik voel hem doorstromen, van mijn voet door naar boven, naar mijn schouder en mijn arm. Alsof iemand de reset knop heeft ingedrukt en het weer opnieuw wordt opgestart. Het voelt enorm krachtig. Eenmaal uit de Verbonden Adem bespreken we wat de sessie met mij gedaan heeft. We zijn nog niet niet helemaal klaar. Mijn collega voelt een steen in mijn buik die nog niet helemaal is opgelost. Dat kan ik beamen, er zit nog iets heel diep in mijn lijf wat mag worden opgeruimd. Ze zegt dat het voelt alsof iemand mij ooit enorm veel pijn heeft gedaan en dat ik mijzelf lang geleden heb uitgezet, mijzelf ook niet altijd veilig meer voel, vooral rondom mannen wanneer ze dichtbij komen. We gaan nog een laagje dieper de buik in. Ik heb dit deel al een aantal keer aangekeken maar deze sessie voelt weer als een laag dieper dan de andere sessies. Er wordt weer een laagje afgepeld en weer mag ik het helen. De oude pijn loslaten, de onveiligheid wegnemen en tijdens de inademing ruimte maken voor veiligheid, voor het helemaal zijn wie je bent en omarmen wie je bent. Na een mooie visualisatie open ik weer mijn ogen en veeg ik de tranen van mijn wangen. Ondanks de tranen voel ik mij goed. Opgewekt en mijn buik losser. Mijn collega kijkt mij aan en zegt: “Je ogen staan ineens veel meer open”. Ik heb ook echt het gevoel dat ik (een groot deel van) die steen nu daar heb gelaten, los heb gelaten, ondanks dat ik dacht dat ik er al was. Ik hoor mijzelf zeggen: ‘De kracht van de Verbonden Adem is echt GOUD’. En dat is het. Wil jij een afspraak maken om samen met mij los te laten en te voelen wat jouw lichaam nodig heeft? Neem dan contact met mij op.